Αναρωτιέμαι συχνά πόσο πολύ μας αλλάζει ο χρόνος που κυλά... και πόσο καταλαβαίνουμε αυτή την αλλαγή στον τρόπο της σκέψης μας... στον τρόπο της ζωής μας...
Πόσο αλλάζουν τα "πρέπει" και τα "θέλω" μας... τα "όχι" και τα "ναι" μας;
Πόσο αλλάζουν οι συνήθειες και τα πάθη μας... πόσο μειώνονται ή περισσεύουν τα λάθη μας;
Πως διαμορφώνονται εκ νέου οι προτεραιότητες μας;
Την αλλαγή στην εξωτερική μας εμφάνιση, μπορούμε εύκολα να την διαπιστώσουμε συγκρίνοντας φωτογραφίες διαφορετικών εποχών... με το "μέσα" μας όμως τι γίνεται;;;
Είμαστε πάντα οι ίδιοι ή αν γυρίζαμε πίσω στο χρόνο δεν θα αναγνωρίζαμε καν τον εαυτό μας;
Όμως πόσο πρόθυμοι είμαστε γι' αυτό το ταξίδι στο παρελθόν;
Κι είναι αυτό που στ' αλήθεια μας φοβίζει;
Μήπως αυτό που στην κυριολεξία "τρέμουμε" είναι οι αλλαγές που θα μας φέρει το μέλλον;;; ... ή μήπως η σκέψη ότι δεν θα το προλάβουμε;;;
Να πανικοβληθώ στην ιδέα ότι σε λίγες μέρες κλείνω τα 45 ή να χαμογελάσω στην εικόνα που με κοιτάζει προβληματισμένη στον καθρέφτη μου;
.............................................................................................................................................................................
Τρίτη 14 Απριλίου 2009
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Αυτό που μπορείς να κάνεις είναι να απολαύσεις τη σοφία και τις εμπειρίες αυτών των χρόνων που πέρασαν.Να προβληματιστείς μόνο γι αυτά που μπορείς να αλλάξεις, να ζητήσεις από τον θεό, όποιο θεό πιστεύεις να σε βοηθήσει να ξεχωρίζεις ποιά είναι αυτά που μπορείς να αλλάξεις και να αποδέχεσαι αυτά που δεν μπορείς ν' αλλάξεις. Πάντως αν με ρώταγαν για την ηλικία σου θα έλεγα πως είσαι 25. Φιλάκια
ΑπάντησηΔιαγραφή